20 Νοε 2007

Περπατώντας στο περιαστικό δάσος της Λαμίας


Κύριε δήμαρχε,
Μήπως πρέπει να ξαναγίνουν τα εγκαίνια του πυροφυλακίου στον Προφήτη Ηλία;

Κάθε μέρα σχεδόν κάνω αυτή τη διαδρομή Aγιο Λουκά, Ισαδάκι, Προφήτη Ηλία, πότε πρωί πότε απόγευμα, ανάλογα με το χρόνο και τα κέφια. Με τα πόδια εννοείται, τρέχοντας από συνήθεια ή από ανάγκη. Συναντώ αρκετούς συμπολίτες μας που χαίρονται τον πρωινό ή απογευματινό τους περίπατο μέσα στο περιαστικό άλσος, άλλοι κάνοντας τα χιλιόμετρά τους πεζοπορώντας και άλλοι τρέχοντας, είτε για την υγεία τους, την ηρεμία τους, είτε για την προπόνησή τους, όπως κι εγώ.

Είναι η μόνη δυνατότητα που έχει κάποιος να ξεφύγει για λίγο απ’ το τσιμέντο και την άσφαλτο σ’ αυτή τη βάρβαρη πόλη. Με αρκετούς έχουμε γίνει φίλοι, με μια καλημέρα κι ένα χαμόγελο, χωρίς να γνωριζόμαστε καν. Μοιραζόμαστε βλέπετε τις χαρές στο περιαστικό δασάκι της Λαμίας, το κεφαλάρι της πόλης! Είναι το δασάκι – Ισαδάκι (σαν αναγραμματισμός έρχεται…) εγκαταλειμμένο, κακοποιημένο, με όρους αχαριστίας. Γιατί είναι τουλάχιστον αχαριστία να κακοποιείς κάτι, που σου το άφησαν οι πρόγονοί σου για να το χαίρεσαι και να το προσέχεις. Όσο κι αν δεν το εκτιμάμε, αυτό, που είναι πευκοδάσος – γλάστρα, έγινε με μπόλικους κόπους και πόρους.

Μια βόλτα είναι αρκετή για να διαπιστώσει κανείς την εγκατάλειψη. Τα σκουπίδια παντού, οι ελάχιστοι κάδοι ξεχειλίζουν με σκόρπια τα σκουπίδια ολόγυρα. Η «Λεωφόρος Πανούτσου», ο δήθεν περιφερειακός της Λαμίας, 20 χρόνια τώρα, έγινε ο νέος σκουπιδότοπος της Λαμίας. Έχουμε μπει για τα καλά στο καλοκαίρι και δεν έγινε καμιά αποψίλωση των χόρτων στο πλάι τουλάχιστον του δρόμου, όπως γίνονταν τόσα χρόνια, ενώ τα αυτοκίνητα ανενόχλητα ανεβαίνουν στον Προφήτη Ηλία με τους οδηγούς με αναμμένο το τσιγάρο και το χέρι έξω. Η Πυροσβεστική απούσα. Η βρύση τρέχει συνέχεια και το νερό μένει αναξιοποίητο, ενώ θα μπορούσε να γίνει μια υδατοδεξαμενή με δυνατότητα τα πρασινίσει λίγη έκταση, έστω και με εθελοντές. Τα παγκάκια μισοκατεστραμμένα, σπασμένα ξύλα. Εικόνες μελαγχολικές.

Το πυροφυλάκιο, στο οποίο έκανε τα εγκαίνια της θερινής περιόδου πυροφυλακής με τις εθελοντικές οργανώσεις ο κ Δήμαρχος το Σεπτέμβρη (!) του 2002 (προεκλογική περίοδος), έφυγε για άγνωστη κατεύθυνση. Μήπως είναι ευκαιρία κατά το Σεπτέμβρη να κάνετε ξανά τα εγκαίνια κύριε δήμαρχε;

Τα αδέσποτα σκυλιά είναι οι μόνοι πραγματικοί κάτοικοι μαζί με τα περιστέρια, τις δεκαοχτούρες, τους τσαλαπετεινούς και τους ελάχιστους λαγούς, που κατάφεραν να επιβιώσουν απ’ το άγριο νυχτερινό κυνήγι των φώτων και την παράνομη εκπαίδευση των κυνηγόσκυλων, σε μια περιοχή που έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή «προστασίας της άγριας φύσης». Ποιος το ξέρει αυτό αλήθεια;

Πολλές φορές νοιώθω τύψεις, που δεν καταφέραμε να διώξουμε τους αναμεταδότες και τις κεραίες της κινητής από το λόφο του Προφήτη Ηλία παρά τις υποσχέσεις, που έδιναν οι διάφοροι παράγοντες της «νυν και αεί» εξουσίας, ότι θα έφτιαχναν το Πάρκο Κεραιών για να ελευθερωθεί το εκκλησάκι κι ο λόφος από τις κεραίες, ότι θα εφάρμοζαν κάποια πληρωμένη μελέτη, …ότι η αισθητική … ότι η υγεία… ότι η αξιοπρέπεια… ότι η τάξη …ότι η νομιμότητα …

Αλλά είναι όμορφο να βλέπεις τη Λαμία από ψηλά, το Κάστρο, τον κάμπο του Σπερχειού και τις εκβολές του στο Μαλιακό! Αποφεύγεις μόνο να κοιτάξεις αριστερά προς τα λατομεία. Εκεί είναι μια δύσκολη ματιά. Λες όμως και να φύγεις γρήγορα γιατί σε παρακολουθούν τα κάτοπτρα των κεραιών και σε βομβαρδίζουν ανελέητα

Κύριε δήμαρχε, έτσι λοιπόν θα κάνουμε τη Λαμία τόπο τουριστικού προορισμού;; Θα μου επιτρέψετε να σας ρωτήσω, μια και κάνατε προχθές τον απολογισμό της 8ετίας, για το περιαστικό δάσος της Λαμίας τί κάνατε αυτά τα 8 χρόνια; Μήπως περιμένετε κανέναν ιδιώτη να ενδιαφερθεί στα πλαίσια των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα να το «αναπτύξει»; Μήπως επιδιώκετε να συνηθίσουν οι Λαμιώτες τη μίζερη αυτή εικόνα και να έρθουν, ώριμο φρούτο, οι ιδιωτικές επενδύσεις να μας σώσουν; Πότε σκοπεύετε αλήθεια να εφαρμόσετε το όραμά σας;

Πολύ σκούρο, σκούρο σα μαύρο, πολύ τσιμέντο και άσφαλτο, σκουπίδια, ο καπνός και η μυρωδιά του σκουπιδότοπου, η σκόνη των λατομείων, οι κεραίες – τα κέρατα του διαβόλου, η ΕΛΚΕ, πολύ υποκρισία, υποκρισία και υστεροβουλία. Ως εδώ οι φιέστες και οι υποκρισίες!

1 σχόλιο:

driokolaptis είπε...

Η ΕΛΠΙΔΑ ΞΑΝΑΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΥΠΟΜΟΝΗ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ

Αυτές τις μέρες, ιδιαίτερα στην Αθήνα, οι πολίτες κατεβαίνουν στους δρόμους και απαιτούν, διεκδικούν περισσότερη φροντίδα για τα δάση, περισσότερο σεβασμό και προστασία. Η απώλεια του Εθνικού Δρυμού της Πάρνηθας και οι τεράστιες καμένες εκτάσεις στο Πήλιο ενεργοποίησε τα ανακλαστικά της κοινωνίας και η ελπίδα ξαναγεννιέται. Η απόγνωση, η αγανάκτηση και η θλίψη, περιορίζουν τα περιθώρια της υπομονής των πολιτών…

Στη Λαμία και στη Φθιώτιδα δυστυχώς φαίνεται ότι η απόσταση από την Πάρνηθα και το Πήλιο είναι μεγάλη και δεν μπορούμε να ακούσουμε το θόρυβο του καμένου δάσους. Καλούμαστε όλοι όμως να προσαρμόσουμε τη σκέψη μας και να αναλάβουμε τις ευθύνες μας εναρμονιζόμενοι στη γενική απαίτηση. Πολίτες και τοπικές ηγεσίες. Και δεν είναι μόνο οι πυρκαγιές που απειλούν τα δάση…

Σας στέλνουμε συνημμένα μερικές φωτογραφίες που δείχνουν την εικόνα που παρουσιάζει το περιαστικό δάσος της Λαμίας σήμερα. Είναι εικόνες από τα σκουπίδια στο Ισαδάκι, δίπλα στα σπίτια μας. Εκεί περπατούν άνθρωποι κάθε μέρα κάνοντας τον περίπατό τους. Έχουμε βαρεθεί να λέμε ότι το περιαστικό δάσος της πόλης, το κεφαλάρι της, έχει εγκαταλειφθεί, σε σημείο που γινόμαστε κουραστικοί. Τα σκουπίδια, τα μπάζα της εκκλησίας για τη δημιουργία χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων, τα δέντρα που κόβονται, οι καρφωμένες πινακίδες, το νερό που τρέχει ανεκμετάλλευτο από τις βρύσες στο ρέμα, τα κατεστραμμένα παγκάκια … Και τόσα άλλα, που θα μπορούσε κανείς να προσθέσει… Χρειάζεται να πούμε ποιοι έχουν την ευθύνη;